Susima's profile>>NicY_AmE<<PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
>>NicY_AmE<<..WelCoMe To My WoRlD..
|
July 10 หวนคืนสู่สเปซฮาโหลวววววว สเปซเน่าไปแล้วเนี่ย เมื่อก่อนนะไม่มี๊..ไม่มี..อัพทุกวัน วันละหลายรอบ มาเด๋วนี้..ผ่านไปเป็นปี อัพครั้งนึง หึๆ คนเรานี่เปลี่ยนกันไปได้ซะขนาดนั้นเลยน่อ เอาล่ะ เลิกบ่นเป็นคนแก่ดีกว่า เอาเป็นว่า..เราตัดสินใจจะหวนคืนสู่สเปซอีกครั้งแล้วล่ะ ฮูเร่ๆ เพื่อนฝูงจ๋า อย่าลืมกลับมาติดตามกันนะ ก่อนอื่นขอเริ่มด้วยเริ่องไม่เป็นเรื่องก่อน เมื่อวานนี้..ตอนเย็นก่อนที่เราจะไปเจอกับทุกคนที่คอมมอน พอดีว่าฝนมันตกลงมา ทีนี้เมื่อวานเย็นเราก็เกิดผีตระกละเข้าสิง อยากกินปลาหมึกหน้าม.ขึ้นมาอย่างรุนแรง เราก็เลยบ่นว่า.."โอย..ปลาหมึกๆ จะมีร่มมั๊ยเนี่ย??" ไอ้โนะที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็หันมาตอบเราทันทีว่า.. "โฟ่ก็ลองไปถามโต้งดูสิ!" กรี๊ดดดด เดี๊ยนอยากจะบ้า ใครก็ได้ช่วยไว้อาลัยให้กับมุกไอ้โนะมันหน่อย หนอยยย กล้าเล่นนะนังเพื่อน ชริๆ ดีนะที่ตอนนี้ไม่อะไรแล้ว ไม่งั้นมีตายยยยยยย เอิมมม
เล่าเรื่องไรต่อดีนะ? ช่วงนี้ออกแนวทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต ทั้งการบ้านและงานจริง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า.. ทำไมเวลาว่างๆ ก็ไม่รู้จักสั่งงานกัน แล้วทำไมเวลาไม่ว่าง ก็ขยันสั่งงานกันจัง การบ้านก็ท่วมหัว แถมเสาร์อาทิตย์ก็ไม่ว่างอีก เวลาหายใจแทบไม่มี ตอนนี้แค่มีเวลานอนก็เป็นบุญแล้ว เพราะฉะนั้นเราในตอนนี้คงยังไม่มีเวลาจะไปเจียดให้ใครได้อีก เพราะแค่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอดเลย เราจะมีเวลาไปแคร์ใครได้ เพื่อนฝูงขา..เพื่อนขอโทษที่เบี้ยวนัดบ่อยๆนะ เสาร์อาทิตย์นี่ขอเถอะอย่าบอกให้เราโดดงานเลยนะ ทำใจลำบากอ่ะ แค่ต้องไปขอหัวหน้าที่เป็นคนญี่ปุ่นก็ปวดหัวแล้ว ไหนอาจจะทำให้ต้องพลาดการเจอกับบรรดากิ๊กๆของเราอีก นะ เพื่อนนะ.. อย่าบังคับจิตใจเพื่อนเล้ยยยยยย ๐(>x<)๐ ช่วงนี้ออกแนวหาอะไรทำไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่าน เหมือนกับมันชอบเผลอคิดไปถึงเรื่องเก่าๆอะไรหยั่งงี้ ก็เลยต้องทำตัวให้มันยุ่งๆซะหน่อย แต่ก็ดีนะ..ช่วง2-3วันมานี้เหมือนกับว่าได้คุยกับเพื่อนเยอะขึ้น ไอ้ที่กังวลๆอยู่มันก็เลยพอจะคลายลงบ้าง เหมือนมันทำให้เรารู้สึกดีว่า.. เพื่อนเราก็เหงาเหมือนกัน ไม่ใช่เรารู้สึกไปเองคนเดียว เอาไว้หาอะไรทำกันเถอะทุกคน กระชับความสัมพันธ์เพื่อนฝูง ไม่ต้องมากมายก็ได้ แค่ได้มาเจอหน้าเจอตากันพร้อมๆหน้า นั่งคุยเล่นเรื่อยเปื่อย.. เหมือนกับเมื่อก่อน.. แค่นี้ก็พอแล้วจริงๆ * ช่วงนี้รายจ่ายถาโถมสุดๆ จ่ายตังราวกับเป็นแบงค์กงเต็กเลยทีเดียว * เราไม่ใช่คนมีความอดทนสูง เพราะงั้นมีไรก็มาพูดกันตรงๆ ไม่ใช่เอาแต่ยึกๆยักๆ แบบว่า..มันน่ารำคาญอ่ะ * ช่วงนี้หมดเซ็งกับทุกสิ่ง ฉุนเฉียว อารมณ์ขึ้นๆลงๆง่าย คล้ายกับจะเข้าสู่วัยหมดประจำเดือน เพราะงั้นจะคุยกะเราก็ทำใจไว้หน่อยละกันนะเพื่อน ถ้าเผลอทำไม่ดีใส่ก็ขอโทษด้วยละกันนะ * คิดถึงเพื่อนๆง่ะ ไม่ใช่แค่เพื่อนที่ ม. นะ แต่หมายถึงทุกคนเลย * อยากไปเที่ยว ขี้เกียจทำงาน แต่..คนเราต้องมีความ "รับผิดชอบ" ใช่มั๊ย.. หึๆ ท่องไว้ลูก สะกดจิตตัวเองเข้าไป * ไม่อยากเรียนแล้ว เบื่อ อยากลาออก แต่ไม่อยากทำงาน ใครก็ได้ชี้ทางสว่างที * สุดท้ายนี้ เราจะกลับมาพยายามอัพไดเหมือนเดิมแล้วล่ะนะ..ไฟโต้วว อาเมะจางงง April 13 ..ไว้อาลัย..เฮ่อ.. วันนี้เรามาแจ้งข่าวค่ะ อากงเราเสียแล้วเรียบร้อย ตอนประมาณบ่ายโมง 10 นาทีของวันนี้ ก็ไม่รู้จะบอกว่าเสียใจหรือว่าไม่เสียใจ เพราะจนถึงตอนนี้เราก็ยังรู้สึกเหมือนกับมันเป็นแค่ความฝันอยู่เลย คงต้องบอกว่ารู้สึกใจหายจะเหมาะกว่า ทั้งๆที่ก็เพิ่งจะเห็นหน้ากันอยู่ไม่กี่วันนี้ อยู่ๆก็ต้องมารู้ว่าจะไม่ได้เห็นกันอีกแล้ว มันรู้สึกบอกไม่ถูกยังไงก็ไม่รู้ ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ความจริงแล้วเราก็ร้องไห้ไปหลายรอบแล้วล่ะ ทั้งๆที่ความจริงแล้วเราก็ไม่ได้สนิทกับอากงซักเท่าไหร่ แต่อาจเพราะอย่างนั้นก็ได้นะที่ทำให้เรารู้สึกเสียใจ เรื่องที่เรารู้สึกคาใจมากที่สุดก็คงเป็นการที่เราไม่สามารถคุยกับอากงได้ เพราะอากงพูดไทยไม่ได้ ฟังก็ไม่เข้าใจ ส่วนเราก็ไม่เข้าใจภาษาจีนแต้จิ๋วเลย นี่แหละสิ่งคาใจที่ทำให้เสียใจ โอย..พอแล้วดีกว่า อากงเค้าก็ไปสบายแล้ว แต่เราสิ ถ้าพิมพ์ต่อคงหยุดร้องไห้ไม่ได้แน่ๆเลย (เหอๆ ตอนนี้ก็เริ่มแย่แล้วเพราะน้ำตาน้ำมูกไหลปนกันมั่วไปหมด (T_T)) ที่มาอัพหลังจากหายไปนานก็ไม่ใช่อะไรหรอก ก็แค่อยากบอกใครก็ได้ ซักคนก็ยังดี ถึงไม่มีก็ไม่เป็นไร ก็แค่อยากจะระบายออกมาก็เท่านั้นเอง เฮ่อ..เศร้า * อากงเสียวันนี้แต่กลับยังจัดงานไม่ได้ ด้วยเหตุผลว่าวันนี้เป็นวันปีใหม่ คิดแล้วมันก็น่าเศร้านะ ไม่รู้สิ แต่มันก็เศร้าไปแล้วล่ะ September 17 เรื่อยเปื่อยหม่นหมองกันมากเกินไปแระ วันนี้เราจะมาเฮล่ะนะ <(^o^)> เราเพิ่งรู้ล่ะเพื่อนๆ เพิ่งรู้ว่า.. "โกโก้ร้อนตรงคอมมอนอร่อยมากกกกกก" กรี๊ดดด หลังจากที่อยากมาหลายวัน ในที่สุดวันนี้ก็ได้กิน อร่อยเกินคาด ดีใจมาก แถมราคาแค่ 20 บาท เราเลยแอบคุยกะโนะว่า.. คราวหน้าอยากกินโกโก้เย็นก็บอกเค้าว่า.. "พี่คะ เอาโกโก้ร้อนแก้วนึง กับน้ำแข็งเปล่าบาทนึงค่ะพี่!" (ฮา) แหมดูสิ ออกจะคุ้ม รวมกันก็แค่ 21 บาทเอง ประหยัดตังค์ไปตั้ง วันละ 4 บาท!! (ฮ่าๆๆๆ) เมื่อกี๊ไปกินส้มตำกะพลอยมา กระแดะไง ไปกันสองคน แล้วก็เป็นสองคนที่กินเก่งมากกกก สั่งกันใหญ่เล้ยย แล้วไง กินกันไปได้อย่างล่ะไม่กี่คำ เริ่มมองหน้ากัน เอาไงดีวะ อิ่มแล้ว แต่.. มันยังเหลือเต็มเลย! สุดท้ายก็เลยพยายามเขี่ยๆกินกันเข้าไป ยัดมันเข้าไป กินไปก็นึกถึงป้าเกิดไป อยากไปกินส้มตำป้าเกิดดด สรุป.. มันก็ไม่หมดอ่ะ เหลือบานเต็มจานเหมือนเดิม ฮา ความจริงตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะไปกินส้มตำหรอก เราอยากไปหารองเท้าซักคู่ ก็เลยชวนพลอยไปเดินเล่นด้วยกันที่วังหลัง แล้วไงล่ะ สุดท้ายก็ไม่ได้รองเท้าซักกะคู่ ไปนั่งแด๊กส้มตำกันแทน หึๆ ว่างกันได้อีก!! ได้ข่าวว่าวันนี้ก็โดดเจซีอีกแล้ว!! ทั้งที่อุตส่าห์ตั้งใจว่าจะไม่โดดแล้วนะเนี่ย แต่ทำไงได้ ปวดท้องนี่หว่า ถ้าไปรังสิตต้องอารมณ์ว่าไปถึงก็หมดอารมณ์เรียน.. ต้องนั่งรถกลับทันทีแน่ๆ เพราะงั้นก็เลยตัดสินใจไม่ไปแม่งเลยดีกว่า ก็เลยไปกินส้มตำกะพลอยแทน (ฮา) เราไม่สบายเจรงๆน๊า.. ไม่ได้ป่วยการเมืองงง!! ช่วงนี้เราก็อยากเจอใครหลายๆคนเหมือนกัน อยากเจอไอ้ปลา ยิ่งรู้ว่าช่วงนี้มันปิดเทอมก็ยิ่งอยากเจอมันบ่อยๆ แต่ก็เหมือนเดิม..ขี้เกียจง่ะ (แป่ว) แต่วันนั้นที่ไปร้องเกะด้วยกันน่ะ.. แบบว่าฮาไม่ไหวแล้ว ทั้งไอ้ปลา แล้วก็ไอ้พลอยแบบว่ารั่วมากไม่ไหวแล้ว เหมือนกลับไปอยู่มัธยมด้วยกันใหม่ คิดๆแล้ว ก็ชักอยากกลับไปช่วงเวลานั้นจริงๆเลยแฮะ อยากเจอไอ้ฮุ่ง ช่วงนี้ได้คุยเอมกันบ่อยอยู่เหมือนกัน แต่ยังไม่มีโอกาสได้เจอกันตัวเป็นๆ แต่ไม่เป็นไร เด๋วหมดเมนส์เมื่อไหร่.. นัดกันไว้ว่าจะไปทำซูชิกินกัน (ฮา..มีซุปมิโซะ แล้วก็แกงกะหรี่ด้วย) อ้อ แล้วด้วยความอยากกินเค้กจัดของเรา เลยวางแผนไว้ ว่าจะไปอบเค้กกันด้วย ว่าแล้วก็เลยอยากให้หมดเมนส์ซะวันพรุ่งนี้เลยทีเดียว อย่างเพื่อนๆในกลุ่มเราก็อยากเจอเหมือนกันนะ เหมือนกับช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันซะเท่าไหร่ รู้สึกเหมือนตกข่าวยังไงบอกไม่ถูก เฮ่อ.. บางทีเราก็รู้สึกแย่นะที่ต้องเป็นอย่างนั้นอ่ะ แต่จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็ในเมื่อพวกเราไม่ได้ตัวติดกันนี่นา ถึงจะได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาได้ แล้วพวกเราก็ไม่ได้เป็นพยาธิในท้องของกันและกันซะหน่อย ถึงจะได้รู้เรื่องของแต่ละคนไปซะทุกเรื่อง เอาเหอะ ก็แค่เบื่อคำว่า.. "ขอโทษนะ แต่เรื่องนี้เราไม่รู้อ่ะ" ของตัวเองก็เท่านั้นเอง เมื่อวานเราฮามากเลยกะขบวนการปั่นคอมเม้นท์ นั่งอ่านด้วยความฮา อันแอบบ่นด้วยความเสียดายที่ตัวเองพลาด เรารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆที่ทำให้อมยิ้มตามได้อ่ะ ไม่รู้สินะ แค่คิดถึงก็ขำแล้วอ่ะ แต่จังหวะที่จะบังเอิญมาเจอพร้อมๆกันแบบเมื่อวานคงไม่ได้มีบ่อยๆหรอก คิดๆแล้วก็เสียดายชะมัด * วันนี้เรามาอัพด้วยความชิว ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่อยากอัพ * อยากกินโกโก้อีกแล้ว * เพลง Beautiful Girl ของ Sean Kingston น่ารักมากเลย ฟังแล้วแอบยิ้มตาม (กรุณา อย่าถามว่าแปลว่าอะไร เพราะจนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่ได้ตั้งใจฟังความหมายเลย รู้แต่ว่ามันเป็นเพลงที่ฟังแล้วสบายๆดี เลยอยากบอกต่อ =D ..เห็นช่วงนี้มีแต่คนมืดมนอ่ะ..) * อยากไปทำซูชิกะไอ้ฮุ่งแล้วน่อ * ชักง่วงๆแล้วแฮะ ไปนอนดีกว่า แล้วดึกๆค่อยตื่นมาทำงาน บายจ้า มิสยูน๊า มัวซ์ September 16 มนุษย์ฮอร์โมนก่อนอื่นคนต้องบอกว่า.. "ขอบคุณ" สำหรับกำลังใจจากเพื่อนๆทุกคนนะจ๊า อ่านแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะ (จริงๆนะ) จากนี้ไปเราก็คงต้องขอฝากตัวกับทุกคนต่อไป ยังไงก็อย่าเพิ่งเบื่อเราไปซะก่อนนะจ๊า เข้าเรื่องดีกว่า.. ในที่สุดตอนนี้เมนส์เราก็มาซะที หลังจากที่ปวดท้องฟรีๆมาร่วมอาทิตย์ ดีใจที่อย่างน้อยเราก็อ้างกับตัวเองได้ว่า.. "ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นไป มันเพราะฮอร์โมนทั้งนั้น!" จะว่าไปก็ตลกดีเนอะ.. ที่เวลาใครมีเรื่องไม่สบายใจหรือรู้สึกแย่ๆ พอเมนส์มาปุ๊บก็จะรู้สึกดีขึ้น แล้วก็บอกว่าที่รู้สึกไม่ดีมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา เป็นเพราะ "เมนส์กำลังจะมา!!" เหอๆ มันเป็นเรื่องแปลกแต่จริง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาทฤษฎีอะไรมาอ้างดี แต่มันดูบ้าบอจังเลยที่ต้องเป็นไปอย่างนั้น สมัยเด็กๆ เวลาเรียนสุขศึกษาอาจารย์ก็จะบอกว่า.. "การมีประจำเดือนไม่ใช่เรื่องเจ็บป่วย" สำหรับเรา..เราว่ามันไม่จริง เพราะมันมาทีไร เราก็ไม่สบายไปซะทุกครั้ง ปวดท้องแค่ไหนหลายคนก็คงจะเคยเห็น ปวดซะจนอยากจะตัดมดลูกทิ้งไปให้รู้แล้วรู้รอด หากไม่ติดที่ว่า..ตัดมดลูกแล้วมีลูกไม่ได้ & แก่เร็วอ่ะนะ เราทำไปนานแล้ว!!! วันนี้ความจริงก็ไม่มีอะไรหรอก แค่มาบอกกล่าวเพื่อนๆไว้จะได้ไม่ต้องห่วง ถ้าไม่ผิดพลาดอะไร..อีก 7 วันเราจะกลับมาเป็นเราคนเดิม ช่วงนี้ก็ทนๆมนุษย์เมนส์กันหน่อยละกันนะ >~< * เราฮาอันกะปิ๊งอ่ะ แข่งกันไปเม้นท์ราวกับชิงถ้วยพระราชทาน * เม้นท์กุ๋ยเราก็ฮา ตอนแรกอ่านมาอย่างซีเรียส เจอประโยคเด็ดไปที ถึงกับอึ้งไปเลย ฮ่าๆๆๆ * แอมจ๋า แอมเม้นท์ได้ยาวกว่าไดเราอีกนะนั่น เห็นทีแรกตกใจไปเลย ฮา..ขอบใจมากนะจ๊า (คิดถึงแอมจริงๆวุ้ย) * เขมก็หายเปื่อยเร็วๆนะเพื่อน ร้องไห้มากๆระวังผอมนะ! * โอ แบ๋ม บอส หากเข้ามาอ่าน ทำตัวว่างๆกันเหอะ แล้วไปหาไรทำกัน คิดถึงอ่ะ อยากไปติดตามสถานการณ์เพื่อนฝูง * โอย.. ปวดท้องงงงง * ว่าแล้วไปกินยานอนดีกว่า..บายๆ แล้วเจอกันจ้า September 14 เบื่อ
แม้กระทั่งไดเล่มๆช่วงนี้ก็ไม่มีปัญญาจะเขียน รู้สึกชีวิตแต่ละวันผ่านไปอย่างหนักหน่วงมาก ทั้งเรื่องของตัวเอง เรื่องครอบครัว แล้วก็บรรดาญาติๆทั้งหลาย ทุกวันที่ต้องเจอแต่เรื่องแบบนี้ มันทำให้ชีวิตดูหมดไฟลงเรื่อยๆทุกที เฮ่อ.. ไม่ดีเลยนะ รู้สึกอย่างกับว่า "ตัวเราไม่ใช่ตัวเรา" ยังไงบอกไม่ถูก ชีวิตอึมครึมแบบนี้เนี่ย มันแย่จังนะ! อาจเป็นเพราะช่วงนี้เพื่อนๆของเราแต่ละคนมีปัญหาชีวิตของตัวเองมากพออยู่แล้ว เราก็เลยไม่อยากเอาเรื่องของเราไปทำคนอื่นหนักหัวเพิ่มขึ้นอีก แต่ความจริงแล้วถึงเราจะพูดออกไป.. เพื่อนๆก็คงช่วยอะไรเราไม่ได้ซักเท่าไหร่ นอกซะจากพูดปลอบใจ และก็เช่นเดียวกัน ถึงเพื่อนๆจะเอาปัญหาของตัวเองมาเล่าให้เราฟังซักเท่าไหร่ แต่เพราะตอนนี้หัวเรามันตื้ออยู่กับเรื่องของตัวเองตลอดเวลา ดังนั้นสิ่งที่เราจะทำให้เพื่อนๆได้ ก็คงแค่เพียง "พูดปลอบใจ" เท่านั้น เฮ่อ.. นับวันๆก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์มากขึ้นทุกทีๆ แย่ชะมัด!!
ตื่นเช้ามาด้วยความรู้สึก "ไม่อยากไปเรียน" ทุกวันเลย
* วิกฤติการณ์ดองเมลอีกแล้ว..แย่ที่สุด * งานค้างยาวเป็นหางว่าว * อาม่าช่วงนี้ท่าทางจะดีขึ้นเยอะ แต่ลูกหลานนี่แทบจะตายกันไปให้รู้แล้วรู้รอด.. เฮ่อ เหนื่อยใจ * ตอนนี้งดเข้าไปคุยกะอาม่าแล้ว เพราะมีอาโกวเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนอาม่าตลอดอยู่แล้ว เพราะงั้น เราก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปอีก * ปวดท้องเมนส์มาหลายวันแล้ว แต่ไม่มีเลือดเมนส์แม้แต่หยดเดียว แย่ว่ะ รู้สึกเหมือนปวดท้องฟรี! * อากาศช่วงนี้แย่มาก ทำเอาไมเกรนรุมเร้า หมดอารมณ์กับทุกสิ่งทุกอย่าง * เจ็บเหงือกอ่ะ ตอนนี้แผลร้อนในลามลงคอ ทรมานมาก พอเจ็บแผลมากๆ ก็เลยไข้ขึ้น แล้วก็ปวดหัวตึ๊บๆ แล้วพอปวดหัวมากๆก็พอดีเลย..ไปทำให้ไอ้ที่ปวดไมเกรนอยู่ทรุดหนักลงไปอีก เฮ่อ.. เซ็ง * ปวดขา อาจเป็นเพราะช่วงนี้ใส่รองเท้าแตะมากไป เลยทำให้สุขภาพขาและเท้าทรุดโทรม อยากไปหารองเท้าดีๆซักคู่เหมือนกันนะ แต่ก็อย่างที่บอกอากาศขึ้นๆลงๆอย่างงี้ ใครมันจะกล้าเอารองเท้าดีๆออกจากบ้าน นอกจากเดินลำบากแล้ว รองเท้ายังเจ๊งอีก เฮ่อ..ไม่คุ้มเอาซะเลย!! * อยากกินสุกี้ และ ฮาจิบัง มากเลยตอนนี้ * เฮ่อ.. บ่นมากพอแระ ไปทำงานต่อดีกว่า หวังว่าจะอารมณ์ดีขึ้นได้ในเร็ววัน.. บายจ้า |
|||||||
|
|
